დღე 10 – წერილი ადამიანს,რომელსაც საკმარისად ვერ ველაპარაკები


მახსოვს ადრე მთელი დღე ვჭორაობდით … ზოგჯერ მთელი ღამეც …
მენატრება ეგ დრო …
როგორ მენატრები … შენ ხომ არ იცი …
რამდენი რამ მინდა,რომ მოგიყვე …
მაგრამ ჩვენ ის აღარ ვართ,რაც ადრე ვიყავით … 2 წლის წინ ..
რაღაცამ დაგვაშორა,ჩამოგვაშორა და გაგვაუცხოა …
რამდენჯერ ყოფილა,რომ ღამე მხოლოდ შენ ენთე მწვანედ და არ მომიწერია … რატო არ ვიცი … არადა,როგორ მინდა ხოლმე …
როგორ მინდა შენთან ლაპარაკი …
როგორ მინდა ისევ ისეთი ურთიერთობა გვქონდეს,როგორც ადრე …
ალბათ ეს შეუძლებელია,რადგან ისე აღარ ვგავართ ერთმანეთს,როგორც ადრე …
ისე ვეღარ ვუგებთ ერთმანეთს,როგორც მაშინ …
როგორ მინდა ისევ გაგიზიარო ჩემი სიხარული და უბედურება … როგორ მინდა …
მინდა ისევ ისე ვგიჟობდეთ,როგორც ადრე …
მინდა,ისევ ჩემს გვერდით იყო .. სულ,სულ,სულ … და ახლა უკვე სამუდამოდ ისე,რომ ვერაფერმა შეუშალოს ხელი ჩვენს მეგობრობას !!!
მიყვარხარ… ისევ ისე,როგორც მაშინ

6 responses to “დღე 10 – წერილი ადამიანს,რომელსაც საკმარისად ვერ ველაპარაკები

  1. ჩემი ძალიან ახლო და ყოფილი დაქალი გამახსენდა.
    კაი პოსტია.ბევრი ნოსტალგიაა

  2. მეც მყავდა მასეთი ადამიანი :(((
    ახლა შეიძლება მთელი 2 კვირა ისე გავიდეს რომ არც მე მივწერო და არც იმან მომწეროს😦
    არც მე შევცვლილვარ, იმედია არც ის, უბრალოდ რაღაც გარემოებები შეიცვალა :(((
    მენატრება ძველი დრო :S

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s